Fragment notatki: Nad Niemnem S treszczenie Rozdział I W pogodny, świąteczny dzień powracają z kościoła Marta Korczyńska i jej siostrzenica -Justyna Orzelska. Rozmawiają o pochodzeniu Justyny i o jej niespełnionej miłości. Marta przestrzega dziewczynę przed błędami młodości, które w przyszłości często przynoszą rozczarowanie. Pierwszy z nich, to ten opowiadający o uczuciu łączącym Jana i Cecylię, mitycznych założycieli i protoplastów rodu Bohatyrowiczów, którzy przybyli nad Niemen w czasach panowania ostatniego z Jagiellonów. Drugi to uczucie łączące bohaterów „współczesnych” - Jana Bohatyrowicza i Justynę Orzelską. Może te dawnehistorie rządziły jej krwią i nerwami, ale wcale nie pamiętała o nich i sama sobą tylko była, gdyna owym piaszczystym wzgórzu – przez Jana Bohatyrowicza Justynie ukazywanym –wyprostowana, silna, z rozbłysłymi od zapału oczami ramiona zarzuciła na szyję męża, mocnogo pocałowała, a wnet z uścisku uwalniając z Katarzyna [s. stryj. Jana] Kiełczewska z Wlk. Kiełczewa: Death: Immediate Family: Daughter of n Kiełczewski z Wlk. Kiełczewa Wife of Wojciech Sępoleński - Sempoleński - Sępoliński - Sempoliński. Managed by: Private User Last Updated: May 28, 2021 Watch Nad Niemnem odc. 3 - 1986 - Miasto on Dailymotion. Ci cholerni Polacy. Lotnictwo polskie 1939-1945, odc. 8, Nie tylko 303 – noce nad Europą Dlatego też uważamy, że Nad Niemnem można uznać za tekst na maturze średnio prawdopodobny, radzimy jednak pamiętać, czego dotyczą obie sceny: Przy mogile Jana i Cecylii – Justyna poznaje tam legendę o założycielach rodu Bohatyrowiczów. To kochankowie, którzy osiedlają się w lesie i zakładają tam rodzinę, a zarazem całą wieś. 962 views, 37 likes, 5 loves, 2 comments, 2 shares, Facebook Watch Videos from Przewozy Pasażerskie DANA Czarne: Grob Cecyli i Jana Bohatyrowiczow "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej .Polskie korzenie w qA6Y. Nad Niemnem Strona tytułowa pierwszego wydania Nad Niemnem z 1888 roku Autor Eliza Orzeszkowa Tematyka społeczno-obyczajowa Typ utworu powieść Wydanie oryginalne Miejsce wydania Warszawa Język polski Data wydania 1888 Wydawca Gebethner i Wolff Multimedia w Wikimedia Commons Teksty w Wikiźródłach Cytaty w Wikicytatach Nad Niemnem – społeczno-obyczajowa powieść pozytywistyczna Elizy Orzeszkowej z 1888 roku. Trzytomowy utwór przedstawia panoramę polskiego społeczeństwa drugiej połowy XIX wieku, nawiązując również do czasów powstania styczniowego. Powieść publikowano po raz pierwszy w odcinkach na łamach „Tygodnika Ilustrowanego” od stycznia do grudnia 1887. W postaci książkowej Nad Niemnem ukazało się w edycji warszawskiego Gebethnera i Wolffa w roku następnym. Stanisław Brzozowski nazwał Orzeszkową „młodszą siostrą Mickiewicza”[1]. Popularność powieści przekroczyła oczekiwania autorki, ale spowodowała też zainteresowanie cenzury, o ile pierwsze wydania przeszły bez zastrzeżeń, o tyle planowane czwarte, w 1890 roku, zostało wstrzymane[2]. Okoliczności powstania powieści[edytuj | edytuj kod] Mapa okolic, w których toczy się akcja Nad Niemnem. Miniewicze to powieściowy Korczyn. Zaścianek Bohatyrowicze obejmuje wschodnią część wsi Samostrzelniki. Mapa z 1926 r. W 1884 Marian Gawalewicz, ówczesny redaktor „Tygodnika Powszechnego”, zamówił u Orzeszkowej powieść społeczną, która miałaby obejmować tematykę relacji między starszym i młodszym pokoleniem oraz stosunków między dwiema warstwami społecznymi, szlachtą zagrodową i mieszkańcami wsi. Pod koniec tegoż roku redakcja zapowiedziała publikację powieści pod tytułem Mezalians[2]. Początkowo autorka zamierzała ograniczyć fabułę utworu jedynie do problemu małżeństwa pomiędzy panną z wyższych sfer a mężczyzną pochodzącym ze szlachty zagrodowej. Z czasem jednak tło obyczajowe uległo poszerzeniu i wzbogaceniu, Orzeszkowa zrezygnowała więc z pierwotnego tytułu. W 1886 roku trwała intensywna praca nad tekstem, przeważnie w dworze Jana Kamieńskiego w Miniewiczach, niedaleko wsi Bohatyrowicze. Opis wesela Elżuni z III tomu powieści inspirowany był rzeczywistym weselem, w którym pisarka uczestniczyła jako gość. Kompozycja i konstrukcja powieści[edytuj | edytuj kod] Miejsce i czas akcji[edytuj | edytuj kod] Widok na Niemen przepływający przez Grodzieńszczyznę Klemens i Jan Bohatyrowiczowie przy grobie Jana i Cecylii, ok. 1880-85, fotografia z kolekcji pisarki. Miejsce akcji to Grodzieńszczyzna[1], przede wszystkim Korczyn – majątek Benedykta Korczyńskiego (jego pierwowzorem są Miniewicze, majątek Kamieńskich), Olszynka – majątek Kirłów, Osowce – pałac Andrzejowej Korczyńskiej oraz zaścianek Bohatyrowicze (miejsce rzeczywiste). Akcja powieści rozgrywa się pomiędzy czerwcem i sierpniem 1886 roku. W fabule utworu zastosowano podwójną perspektywę czasową. Przeszłość wywoływana jest wspomnieniami bohaterów, niekiedy opisowo przez narratora; odwoływanie się do niej służy z reguły ocenie postępowania bohaterów i ich charakterów[1]. Przynależność gatunkowa[edytuj | edytuj kod] Krytyka literacka, bardzo zainteresowana utworem Orzeszkowej, uznała Nad Niemnem za epopeję. Orzeszkowa starała się jednak napisać powieść zgodnie z postulatami realizmu – tzn. ograniczyć i zupełnie wyeliminować komentarz odautorski, oceny narracyjne i moralizatorstwo. Efekt końcowy nie jest zupełnie udany – niekiedy autorka wtrąca bowiem retoryczny patos, uroczystą składnię, poetyzmy itp. Sugeruje też czytelnikowi, które z postaci są pozytywne, a z którymi sympatyzować nie należy. Natomiast zgodnie z konwencją powieści realistycznej szeroko opisuje tło fabularne powieści, skupia się na przyrodzie, szczegółowo opisuje postacie itd. Orzeszkowa zawarła w utworze opisy 140 gatunków roślin o nazwach specjalistycznych lub potocznych. Motywy powieściowe[edytuj | edytuj kod] Grób Jana i Cecylii, wieś Bohatyrowicze (Samostrzelniki), 2013 rok Mogiła 40 powstańców styczniowych opisana w powieści, okolice wsi Miniewicze (powieściowy Korczyn), 2016 rok Powstanie styczniowe – wprowadzone do powieści poprzez motyw Mogiły (leśnego uroczyska będącego grobem 40 powstańców) należącej do dóbr Korczyńskich. Powstańcy są wyidealizowani; problem ich podziału na „białych” i „czerwonych” jest ledwie wspomniany w powieści, brak też jest rozważań nad powstańczymi błędami czy pytań o postawę chłopstwa. Emilia Korczyńska, Teresa Plińska, Bolesław Kirło, Ignacy Orzelski, Darzeccy, Teofil Różyc to osoby, których Mogiła nie interesuje, nie czczą bowiem pamięci poległych, ale spośród nich jedynie Zygmunt Korczyński odważa się z nich wyśmiewać (podczas rozmowy z matką). Mezalians – wprowadzony do utworu przede wszystkim poprzez legendę Jana i Cecylii. Mezalians ten został „uświęcony” przez autorytet narodowy. Ślub Jana i Justyny w powieści jest powtórzeniem mitycznego wzorca. Trzecim z kolei mezaliansem jest prawdopodobny ślub Witolda z Marynią Kirlanką, czwartym – małżeństwo Andrzejowej Korczyńskiej, a piątym – ślub Ładysia Bohatyrowicza z chłopką. Anzelm przechowuje kilka polskich książek, Pana Tadeusza, Psałterz Dawidów i Ogrody północne Józefa Strumiłły jako utwory ofiarowane mu kilkadziesiąt lat wcześniej przez Andrzeja Korczyńskiego. Dobranie akurat tych trzech tytułów pełni funkcję dydaktyczną wobec czytelnika. Kwestia kobieca – zawsze ważna w twórczości Orzeszkowej. Autorka pokazuje w powieści wiele typów kobiecych: Martę Korczyńską, która w obawie przed utratą pozycji społecznej nie zdecydowała się na małżeństwo z ukochanym, Anzelmem Bohatyrowiczem; Emilię Korczyńską, rozleniwioną i histeryczną egoistkę, zupełnie nieprzejmującą się sprawami domu; Teresą Plińską, starą pannę wiecznie czekającą na potencjalnego męża; Marię Kirłową, odpowiedzialną i pracowitą gospodynię na własnym majątku; Andrzejową Korczyńską, stateczną arystokratkę-matronę pielęgnującą pamięć o przeszłości; młode pokolenie pustych panien (Leonia Korczyńska, siostry Dareckie), zainteresowanych tylko strojami i zabawami i wreszcie Justynę Orzelską, która dojrzewa do roli kobiety podejmującej samodzielne decyzje[1]. Sentymentalizm i romansowość[edytuj | edytuj kod] W powieści widoczne są wpływy sentymentalizmu i roussowskiego pojmowania natury. Autorka poprzez fabułę podkreśla, że „prosty lud” żyje harmonijnie z przyrodą i instynktownie wie, że musi ją ochraniać. Bohatyrowiczowie nie mają wykształcenia, nie wysyłają swoich dzieci do miejskich szkół. Są jednak wyżej cenieni przez autorkę niż przedstawiciele „wyższej kultury” (Emilia, Zygmunt, Kirło). Orzeszkowa zwraca uwagę na niebezpieczeństwo odcięcia się od korzeni, przyrody i swojego otoczenia w imię źle pojmowanej kultury „wysokiej”. Według Józefa Bachórza warstwa romansowa powieści jest stereotypowa – podobny schemat fabularny pojawiał się wielokrotnie we wcześniejszych, drugorzędnych utworach. Scenki miłosne są sztampowe i nieoryginalne. Sceny, w których zakochani są sam na sam, są teatralnie wydłużane, co miało w zamierzeniu autorki nadać im walor poetycki[3]. Postacie[edytuj | edytuj kod] Justyna Orzelska – urodziwa i inteligentna dwudziestoczteroletnia panna, uboga szlachcianka, żyjąca na łaskawym chlebie u bogatszej rodziny Korczyńskich. Kilka lat wcześniej przeżyła nieszczęśliwą miłość do kuzyna, Zygmunta Korczyńskiego, który to związek ze względu na różnice społeczne i materialne, został odrzucony przez matkę Zygmunta, Andrzejową Korczyńską. Justyna stała się niedostępna i dumna. Unikała także życia towarzyskiego. Szokuje rodzinę odrzucając oświadczyny bogatego morfinisty, Teofila Różyca. Jej puste życie zmienia poznanie Jana Bohatyrowicza, który sprawia, że dziewczyna odzyskuje wiarę w siebie. Justyna poznaje i akceptuje ludzi mieszkających w zaścianku, a pod koniec powieści zaręcza się z Jankiem. Jest bohaterką pozytywistyczną, pragnie przyczynić się do poprawiania warunków bytowych ludzi ze wsi. Jan Bohatyrowicz – syn Jerzego Bohatyrowicza, bratanek Anzelma. Wychowuje przyrodnią siostrę Antolkę i pomaga prowadzić gospodarstwo Anzelmowi. Jest pracowity, pięknie śpiewa. Od dawna milcząco zakochany w Justynie, wprowadza ją w świat prostych, ale pozytywnych wartości. Benedykt Korczyński – szlachcic, właściciel majątku w Korczynie, brat poległego w powstaniu Andrzeja, mąż Emilii, ojciec Witolda i Leonii. Cechuje go zgorzknienie spowodowane przez przeciwności losu, wybory między złem a złem, walkę o ojcowiznę z zaborcą i w efekcie samotność. Odgrodził się od Bohatyrowiczów, ponieważ to oni pierwsi wytoczyli mu kiedyś proces, co zapoczątkowało ich wzajemną niechęć. W swym dworze może liczyć tylko na kuzynkę Martę. Anzelm Bohatyrowicz – brat poległego w powstaniu Jerzego, stryj Janka Bohatyrowicza. Uczestnik powstania styczniowego. W młodości łączyło go gorące uczucie z Martą Korczyńską, która jednak lękając się opinii środowiska i ciężkiej pracy odrzuciła jego oświadczyny. Anzelm klęskę powstania i niepowodzenie osobiste ciężko odchorował. Obawia się zgromadzeń, unika kłótni; troszczy się o grób Jana i Cecylii. Witold Korczyński – syn Benedykta i Emilii Korczyńskich, starszy brat Leonii, postać jednoznacznie pozytywna. Symbolizuje tych młodych ludzi, którzy wyciągają wnioski z przeszłości i wierzą w odrodzenie narodu poprzez lud. Witold jest podobny do swojego nieżyjącego stryja, Andrzeja. Równocześnie jednak jest to postać bezbarwna i konwencjonalna. We wszystkich konfliktach z ojcem zawsze ma rację. Marta Korczyńska – kuzynka Benedykta, sierota od dziecka wychowana przez Korczyńskich. W młodości pokochała z wzajemnością Anzelma Bohatyrowicza. Po upadku powstania nie zdecydowała się na małżeństwo z ukochanym, w obawie przed utratą pozycji społecznej, wstydząc się ubogiego adoratora i bojąc się ciężkiej pracy. Od tej pory prowadzi dom Benedykta, wychowała też dzieci Korczyńskich. Emilia Korczyńska – żona Benedykta, matka Witolda i Leonii. Leniwa i histeryczna egoistka, nieprzejmującą się sprawami domu. Jedynym jej zajęciem jest czytanie romantycznych historii i oddawanie się marzeniom. Zygmunt Korczyński – syn Andrzeja, bratanek Benedykta. W młodości nawiązał romans z Justyną, ale ulegając matce zerwał związek. Za granicą ożenił się z niekochaną Klotyldą. Postać negatywna – nie lubi ziemi rodzinnej, nie pamięta ojca i nie ma szacunku dla wartości narodowych, większość czasu spędza za granicą. Rozpieszczony, kapryśny, uważa się za artystę. Bohatyrowiczowie ( Anzelm, Janek, Fabian) – szlachta zaściankowa, w niektórych wypowiadanych przez nich kwestiach uwidacznia się staropolszczyzna (przede wszystkim u mężczyzn). Ich styl jest niemal zawsze uroczysty, a rzadko rubaszny; występują liczne przysłowia, porzekadła, rymowanki i aforyzmy. Bohatyrowiczowie kultywują także ludowe pieśni, co kontrastuje z zachowaniem Korczyńskich w ich dworze, gdzie się gra, ale nie śpiewa. Innym dobrem kultury czczonym przez Bohatyrowiczów jest trwanie dziedzictwa obyczajowego – pewnego ładu społecznego, unormowanego przez określone zachowania, gesty czy stosunki sąsiedzkie. Unikają jednak formalizmu i skostnienia obyczajów. Ich religijność polega głównie na przestrzeganiu przykazań, a nie na praktykach dewocyjnych. Autorka wyraźnie nie położyła nacisku na polski katolicyzm obrzędowy, a w życiu tradycjonalistycznej wsi brak obecności księdza. Pozostałe ważniejsze postacie: Teofil Różyc, Andrzejowa Korczyńska, Klotylda Korczyńska, Bolesław Kirło, Maria Kirłowa, Jadwiga Domuntówna, Teresa Plińska. Ekranizacje[edytuj | edytuj kod] Nad Niemnem – film fabularny z 1939 r., reż. Wanda Jakubowska i Karol Szołowski, scenariusz Jarosław Iwaszkiewicz (film zaginiony) Nad Niemnem – film fabularny z 1987 r., reż. Zbigniew Kuźmiński Nad Niemnem – serial telewizyjny z 1988 r. na podstawie filmu z 1987 r., reż. Zbigniew Kuźmiński Adaptacje teatralne[edytuj | edytuj kod] Nad Niemnem – spektakl teatralny z 1969 r., reż. i adaptacja Kazimierz Barnaś (Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie)[4] Nad Niemnem. Obrazy z czasów pozytywizmu – spektakl teatralny z 2020 r., reż. Jędrzej Piaskowski, adaptacja i dramaturgia Hubert Sulima (Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie)[5] Zobacz też[edytuj | edytuj kod] Budnicy – wypowiedź autorki na temat polszczyzny Bohatyrowiczów Nadberezyńcy – powieść Floriana Czarnyszewicza Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ a b c d Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny. T. II. Warszawa: PWN, 1985, s. 7-8. ISBN 83-01-01520-9. ↑ a b Jan Detko: Eliza Orzeszkowa. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1971. ↑ Józef Bachórz: Wstęp. W: Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996. ISBN 83-04-04337-8. ↑ Nad Niemnem, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (przedstawienia). [online] [dostęp 2020-07-02]. ↑ e, Teatr w Polsce - polski wortal teatralny [dostęp 2020-07-02] (pol.). Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Józef Bachórz: Wstęp. W: Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996. ISBN 83-04-04337-8. Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod] Nad Niemnem w serwisie Wolne Lektury Rękopis Nad Niemnem tom 1,tom 2,tom 3 (1886-1887) w serwisie Polona Pierwsze wydanie Nad Niemnem (1888) w serwisie Polona O powieści w serwisie Kulturalna Polska Reżyseria Ocena Zbigniew Kuźmiński Karol Chodura (drugi reżyser) Maria Burdecka (drugi reżyser) Grzegorz Kruszewski (asystent) Witold Sobczyk (asystent) Scenariusz Ocena Kazimierz Radowicz Eliza Orzeszkowa (powieść) Producenci Ocena Piotr Dzięcioł kierownik produkcji Jan Kaczmarski kierownik produkcji (druga ekipa) 6,0 Marianna Pietrzak kierownik produkcji (druga ekipa) Krzysztof Staszewski kierownik produkcji (druga ekipa) Iwona Kaczmarska kierownik produkcji (asystent) Mirosław Nycz kierownik produkcji (asystent) Aktorzy Ocena Iwona Katarzyna Pawlak Justyna Orzelska Adam Marjański Jan Bohatyrowicz Marta Lipińska Emilia Korczyńska, żona Benedykta 7,4 Janusz Zakrzeński Benedykt Korczyński Bożena Rogalska Marta Korczyńska, siostra Benedykta Michał Pawlicki Anzelm Bohatyrowicz, stryj Jana Zbigniew Bogdański Orzelski, ojciec Justyny 8,0 Jacek Chmielnik Zygmunt Korczyński 7,7 Ewa Decówna Teresa Plińska, dama do towarzystwa Emilii Korczyńskiej Edmund Fetting Darzecki, szwagier Benedykta Korczyńskiego Marek Herbik Witold Korczyński, syn Emilli i Benedykta Renata Husarek Jadwiga Domontówna Irena Kownas Starzyńska, matka Jana Bohatyrowicza 6,5 Renata Kretówna Marynia Kirłowa Małgorzata Nowak Elżunia Bohatyrowicz, córka Fabiana Jerzy Zygmunt Nowak Fabian Bohatyrowicz 6,5 Maria Nowotarska Andrzejowa Korczyńska, matka Zygmunta 6,0 Andrzej Precigs Teofil Różyc 6,9 Andrzej Szaciłło Starzyński, mąż matki Jana Bohatyrowicza Ewa Wencel Klotylda Korczyńska, żona Zygmunta 6,8 Zofia Ciesielska Jacek Godek Ewa Herbik Jerzy Block Dziadek Janiny Domontówny 9,0 Juliusz Lubicz-Lisowski Mężczyzna w salonie Korczyńskich Zofia Plewińska Magdalena Scholl Antolka, siostra Jana Bohatyrowicza Jan Prochyra Bolesław Kirło (niewymieniony w czołówce) Zdjęcia Ocena Tomasz Tarasin Kompozytorzy Ocena Andrzej Kurylewicz Kostiumy Ocena Jolanta Generalczyk Barbara Śródka-Makówka 7,0 Monika Sikorska (asystent) Maria Zarzycka (garderoba) Danuta Klimkiewicz (garderoba) Montaż Ocena Maria Lebiedzik Wanda Jankowska (asystent) Izabella Zgorzelska (asystent) Muzyka Ocena Zdzisław Szostak dyrygent 7,0 Charakteryzacja Ocena Elżbieta Pietrzak charakteryzator Jolanta Szklarek charakteryzator Elżbieta Malka-Hen charakteryzator Scenografia Ocena Zenon Różewicz scenograf Tomasz Sobczak dekorator wnętrz Mariusz Wituski dekorator wnętrz Tadeusz Cielewicz scenograf (druga ekipa) Wojciech Gronkowski scenograf (druga ekipa) Ewa Kossowska scenograf (druga ekipa) Bożena Rzeszowska scenograf (asystent) Sławomir Witczak scenograf (asystent) Kazimierz Augustyniak rekwizytor Mirosław Studziński rekwizytor Maciej Skrobała rekwizytor Dźwięk Ocena Janusz Rosół dźwięk Józef Druś technik dźwięku Zygmunt Nowak efekty dźwiekowe Piotr Ćwikliński mikrofoniarz Efekty specjalne Ocena Pozostała Ekipa Ocena Zbigniew Hałatek operator kamery Kazimierz Pawlak oświetlenie Stanisław Bielejec fotosista Jerzy Rogowski kaskader (niewymieniony w czołówce) Fabuła Opisy Recenzje Słowa kluczowe Multimedia Plakaty Zwiastuny Zdjęcia "Nad Niemnem" jest filmem kameralnym, przepełnionym emocjami. Bez zbędnych elementów mówi o tym, co w życiu ważne. Miłości, odwadze, mądrości, pamięci. Wartym uwagi choćby ze względu na to, że teraz nie robi się już takiego kina. Wszystko na świecie czasowe i przemijające...,a "Nad Niemnem", niczym wehikuł czasu, pozwala uchwycić chociaż na chwilę świat, który nie powróci. Pełen wartości, których dziś brakuje. Historia miłości Justyny Orzelskiej i Janka Bohatyrowicza przedstawiona jest na tle dziejów dwóch szlacheckich rodów: Korczyńskich i Bohatyrowiczów. Czy wyrosłe ponad podziałami uczucie młodych pozwoli pokonać problemy społeczno - ekonomiczne, a także polityczne i historyczne? Na podstawie powieści Elizy Orzeszkowej pod tym samym tytułem. Produkcja: 1986 Premiera: 5 styczeń 1987 Reżyseria: Muzyka: Obsada:Justyna OrzelskaJan BohatyrowiczEmilia Korczyńska, żona BenedyktaBenedykt KorczyńskiMarta Korczyńska, siostra BenedyktaAnzelm Bohatyrowicz, stryj JanaOrzelski, ojciec JustynyZygmunt KorczyńskiTeresa Plińska, dama do towarzystwa Emilii KorczyńskiejDarzecki, szwagier Benedykta KorczyńskiegoWitold Korczyński, syn Emilli i BenedyktaJadwiga DomontównaStarzyńska, matka Jana BohatyrowiczaMarynia KirłowaElżunia Bohatyrowicz, córka FabianaFabian BohatyrowiczAndrzejowa Korczyńska, matka ZygmuntaTeofil RóżycStarzyński, mąż matki Jana BohatyrowiczaKlotylda Korczyńska, żona Zygmuntadziadek Jadwigi Domontówny---mężczyzna w salonie Korczyńskich-Antolka, siostra Jana BohatyrowiczaFranciszek Jaśmont, mąż Elżuni Bohatyrowiczówny-rządca majątku KorczyńskichBolesław Kirło; nie występuje w czołówcei inni IMDb (angielski) Wikipedia (polski)Nad Niemnem (1988) - mini-serial TV 180429(POL) polski, Program TV Stacje Magazyn Ocena film obyczajowy Polska 1986 Akcja filmu rozgrywa się w latach 80. XIX wieku. Justyna Orzelska (Iwona Katarzyna Pawlak) mieszka w nadniemeńskiej wsi w domu swego wuja, Benedykta Korczyńskiego. Jej ojciec stracił niegdyś majątek i pozbawił córkę posagu. Pewnego dnia Justyna poznaje Jana Bohatyrowicza (Adam Marjański), mieszkańca sąsiedniego zaścianka. Młodzi spotykają się coraz częściej. Dziewczyna poznaje historię rodów Korczyńskich i Bohatyrowiczów, które od lat są skłócone. Zakochana w Janie, postanawia go poślubić bez względu na opinię wuja i jego rodziny. W rezultacie ślub Justyny i Jana staje się okazją do zgody i puszczenia w niepamięć dawnych sporów... Film jest ekranizacją powieści Elizy Orzeszkowej. Zbigniew Kuźmiński Michał Pawlicki (Bohatyrowicz Anzelm , stryj Jana), Janusz Zakrzeński (Korczyński Benedykt), Marta Lipińska (Korczyńska Emilia , żona Benedykta), Jacek Chmielnik (Korczyński Zygmunt), Iwona Katarzyna Pawlak (Orzelska Justyna), Adam Marjański (Bohatyrowicz Jan), Bożena Rogalska (Korczyńska Marta , siostra Benedykta), Zbigniew Bogdański (Orzelski, ojciec Justyny), Ewa Decówna (Teresa Plińska, dama do towarzystwa Emilii Korczyńskiej), Edmund Fetting (Darzecki, szwagier Benedykta Korczyńskiego) Brak powtórek w najbliższym czasie Co myślisz o tym artykule? Skomentuj! Komentujcie na Facebooku i Twitterze. Wasze zdanie jest dla nas bardzo ważne, dlatego czekamy również na Wasze listy. Już wiele razy nas zainspirowały. Najciekawsze zamieścimy w serwisie. Znajdziecie je tutaj. Jan Bohatyrowicz jest jednym z głównych bohaterów powieści Elizy Orzeszkowej: „Nad Niemnem”. Jest synem Jerzego, powstańca z roku 1863, który poległ w czasie walk narodowowyzwoleńczych. Po jego śmierci siedmioletnim wówczas Jankiem zaopiekował się stryj, Anzelm, który wychował go w poszanowaniu narodowej i rodowej tradycji. Jan jest mężczyzną trzydziestoletnim, silnym, zdrowym, wysokim i przystojnym. Ma jasne, gęste, wypłowiałe włosy, błękitne oczy, bujne i krzaczaste wąsy, a jego cera jest spalona słońcem. Jest uosobieniem siły, wigoru, witalności i zdrowia. Jest doskonałym i wzorowym gospodarzem, nie obawia się wysiłku i kocha ziemię, która zapewnia mu byt. Praca w gospodarstwie sprawia mu prawdziwą przyjemność, odnajduje w niej spełnienie i satysfakcję. Nie jest nią znużony i często śpiewa podczas wykonywania swych obowiązków. Janek jest człowiekiem pogodnym, wrażliwym, zaradnym i uczciwym. W swoim postępowaniu kieruje się szlachetnymi pobudkami, zawsze też stara się być szczerym i rozsądnym. Zna prawdziwą wartość ciężkiej pracy, która daje mu poczucie godności osobistej. Głębokim szacunkiem darzy Anzelma, a w stosunku do innych ludzi jest lojalny i prostoduszny, dzięki czemu cieszy się sympatią otoczenia. Jest również młodzieńcem niezwykle odpowiedzialnym, troskliwym i opiekuńczym. Opiekuje się młodszą siostrą, Antolką, a Justynie Orzelskiej zapewnia poczucie bezpieczeństwa i ofiarowuje jej szczerą przyjaźń, która z czasem przeradza się w głęboką miłość. Jan Bohatyrowicz jest mężczyzną niezwykle prawym, wychowanym w duchu patriotyzmu i głębokiego szacunku dla tradycji i ziemi rodowej. W swoich decyzjach kieruje się głosem serca. Jest bohaterem niezwykle pozytywnym, wzbudzającym sympatię, podziw i godnym ten artykuł?TAK NIEUdostępnij

stryj jana bohatyrowicza z nad niemnem