Zwykła zdrowa dieta, która zawiera owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste, w pełni pokrywa zapotrzebowanie na nie. Naturalne witaminy dla dzieci są zresztą lepiej przyswajalne niż syntetyczne. Według lekarzy nie ma więc potrzeby zdrowemu i dobrze odżywianemu dziecku, karmionemu w sposób zbilansowany, podawać dodatkowych preparatów Czy można podawać ryż niemowlakowi czteromiesięcznemu? – odpowiada Lek. Marta Gryszkiewicz Podawanie czopków Viburcol dla 5,5-miesięcznej córki na objawy ząbkowania – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska W śniadaniu niemowlaka powinny się także znaleźć produkty zawierające białko, czyli mleko, jogurty dla niemowląt (od 7. miesiąca życia) i jajka (zarówno białko jak i żółtko w 5. miesiącu życia niemowlaka karmionego sztucznie, a w siódmym – smyka pijącego mleko mamy). Jakie jajko podawac niemowlakowi? Jakie są korzyści płynące z podawania jogurtu niemowlakowi? Jogurt może być dobrym źródłem białka, wapnia i probiotyków dla niemowlaka. Może wspierać rozwój kości, układu odpornościowego i zdrowia jelitowego. Czy mogę samodzielnie przygotować jogurt dla niemowlaka? Zalecenia dla pacjentów po badaniu endoskopowym. Badanie endoskopowe służy ocenie stanu narządów wewnętrznych. Jakie są zalecenia dla pacjentów po wykonaniu tego badania? Obejrzyj film i zapoznaj się z wypowiedzią eksperta. Dr n. med. Tomasz Grzelewski Pediatria. 85 poziom zaufania. Przed nami bardzo nieprzyjemny okres. Oczywiście wszystko jest kwestią nastawiania i nawet stojąc boso w kałuży przy 10 stopniach Celsjusza można uśmiechać się od ucha do ucha błogosławiąc otaczającą nas aurę. Ale bądźmy szczerzy, dla większości z nas jesień nie jest ulubioną porą roku. Ta złota, słoneczna, ciepła, owszem, jest cudowna i uwielbiam ją całym … Jogurt grecki zawiera więcej białka niż inne jogurty i właśnie dlatego jest ceniony przez osoby będące na diecie redukcyjnej. Białko daje uczucie sytości na dłużej i naprawdę ułatwia odchudzanie. Jakie jogurty mają najmniej kalorii? Jogurt pitny 0% tłuszczu Fruvita Jego niewątpliwą zaletą jest niska kaloryczność (41 kcal H7EbUwo. Jeżeli chodzi o picie naszych dzieci istnieje niemal tyle samo teorii i wątpliwości, co tych dotyczących jedzenia. Mamy już od narodzin są bombardowane informacjami o tym, czy noworodek potrzebuje chociażby herbatki z rumianku (sprawdź!). Po 6. miesiącu pojawiają się wątpliwości dotyczące soków. Ale jedną z największych trudności, jaką napotykają rodzice małych dzieci jest to, w czym wybrane napoje podać. Dlatego w tym artykule postaramy się odpowiedzieć na pytanie: w czym podać wodę? W sklepie znajdziemy mnóstwo butelek, kubków, smoczków. Coraz większą popularnością cieszą się również zwykłe kubki, tzw. kubki otwarte, podawane nawet 6-miesięcznym dzieciom. Dla niektórych to nic zaskakującego, dla innych mam coś wręcz przerażającego. Dlatego postanowiłam zwrócić się z najważniejszymi pytaniami dotyczącymi tego, z czego małe dziecko powinno pić do ekspertki – Marceliny Przeździęk. Neurologopeda, pedagog specjalny, terapeuta NDT-Bobath. Pracuję z dziećmi głównie w ramach wczesnej interwencji logopedycznej w zakresie rozwoju mowy i profilaktyki zaburzeń karmienia. Doświadczenie zawodowe zdobywałam pracując w Centrum Intensywnej Terapii Olinek i Polskim Towarzystwie Stwardnienia Rozsianego. Obecnie pracuję w Klinice Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka Instytutu Matki i Dziecka, Warszawskim Szpitalu dla Dzieci i Klinice Rehabilitacyjnej Doctor Best. Wywiad ukaże się w 2 częściach, bo jak zwykle miałam za dużo pytań! Zaczniemy od tego, w czym najlepiej podać dziecko napój? ZA: Noworodki piją mleko od urodzenia. Wydaje się, że są zapoznane z płynami naprawdę dobrze! Jednak często napotykamy dużo trudności w czasie uczenia naszego malucha picia z kubka, szczególnie płynów innych niż mleko. Dlaczego tak się dzieje? Marcelina Przeździęk: Noworodki rodzą się z odruchem ssania. Pierwszą umiejętnością z zakresu funkcji pokarmowych jest zatem ssanie. Ssanie mleka z piersi czy butelki różni się od picia mleka z otwartego kubka. Są to dwa różne sposoby „picia”. Pierwszy charakterystyczny dla noworodków i niemowląt. Odruch ssania z czasem jednak słabnie i zostaje zastąpiony przez dojrzalszy sposób pobierania płynu z kubeczka czy przez słomkę. By jednak tak się stało, dziecko musi przejść trening, w postaci nauki radzenia sobie z pokarmami stałymi. To ważne, by nie przyspieszać momentu rozszerzania diety dziecka. Według mojej oceny niemowlę przed 6. miesiącem motorycznie nie jest jeszcze gotowe na łyżeczkę. W 6. miesiącu dużo więcej czasu dziecko spędza na brzuchu, przetacza się, podpiera na przedramionach, dłoniach, utrzymuje głowę w linii środkowej ciała, aktywniej i więcej zaczyna poruszać żuchwą i językiem. Możemy je już stabilniej posadzić w foteliku do karmienia i zaproponować łyżeczkę. I to jest najlepszy moment na rozpoczęcie rozszerzania diety. W czasie rozszerzania diety dziecko uczy się, jak jeść papkę, potem papkę z grudkami i kolejno otrzymuje pokarmy miękkie do rączki. Uczy się odgryzać i żuć (warto w tym miejscu zaznaczyć, że aby odgryzać i żuć nie potrzebujemy zębów!). Podawanie pokarmów do rączki jest swoistym treningiem przed samodzielnym jedzeniem łyżeczką. ZOBACZ! Lista 30 pierwszych pokarmów do rączki Aby dziecko nauczyło się pić z otwartego kubka potrzebuje bogatych i prawidłowych wcześniejszych doświadczeń w zakresie umiejętności pobierania pokarmów. Picie z otwartego kubka wymaga domknięcia warg i zatrzymania płynu w jamie ustnej. Jest duża różnica pomiędzy ssaniem a piciem z kubka otwartego. Inaczej pracują wargi, język, policzki. Dziecko uczy się tych umiejętności podczas pobierania pokarmu z łyżeczki, a podczas picia z kubeczka powinno je wykorzystać. Pokarm papkowaty przesuwa się w jamie ustnej dość wolno. Płyny w czasie picia przesuwają się bardzo szybko, szczególnie woda. Aby uniknąć problemów z krztuszeniem, trzeba wykorzystać wszystkie wcześniej zdobyte umiejętności. ZA: Czy zatem korzystając z metody BLW, w której podajemy dziecku kawałki do samodzielnego jedzenia od początku rozszerzania diety, opóźniamy lub utrudniamy dziecku naukę picia z kubeczka? Omijamy przecież etap karmienia łyżeczką? Oczywiście, że nie można tak powiedzieć. Jako neurologopeda uważam jednak, że dziecko powinno mieć etap łyżeczki. Nie ma udowodnionej badaniami zależności pomiędzy BLW, brakiem etapu łyżeczki, a nauką picia z kubeczka. To, co proponuję, wynika z mojej wiedzy i obserwacji fizjologii funkcji pokarmowych. Z mojego doświadczenia zawodowego wiem jednak, że właściwie wszystkie dzieci uczą się jeść z łyżeczki, nawet gdy mamy zarzekają się, że zastosują BLW. W jadłospisie dziecka znajdą się bowiem pokarmy do podawania łyżeczką, choćby jogurt, którego dziecko nie może zjeść rączkami. ZA: Zgodnie z BLW można również podać dziecku jedzenie na łyżeczce, by maluch mógł samodzielnie włożyć ją do buzi. To chyba również dobry kompromis. Dietetycy (w tym również ja) głośno mówią o tym, że woda to najlepszy płyn dla dziecka (po mleku mamy oczywiście). Ważne jest, by jak najwcześniej przyzwyczaić dziecko do smaku wody i tym samym ukształtować u niego nawyk jej picia. Jednak czy z logopedycznego punktu widzenia oraz nauki picia, woda to rzeczywiście najlepszy płyn na początek? Z logopedycznego punktu widzenia, jak i również w odniesieniu do wiedzy z zakresu fizjologii funkcji picia, naukę picia dobrze jest rozpocząć od tych gęstszych płynów. Woda przepływa przez jamę ustną bardzo szybko i początkowo może być trudna dla dziecka. Czyli – jeśli podejmujemy próby nauki picia z kubeczka łatwiejsza dla niemowlęcia może być konsystencja przecieru. Pomimo tego, że dziecko potrafiło ssać mleko z piersi czy butelki! Z kubka jednak nie da się ssać! Zatem proponuję, by naukę picia rozpoczynać od gęstszych płynów, sprawdzą się tu napoje typu smoothie, jogurty, ale nie rosołek. Dopiero gdy widzimy, że dziecko radzi sobie z tą konsystencją, stopniowo przechodzimy do wody. Pamiętajmy jednak o tym, że każde dziecko jest inne. Jedno może szybko nauczyć się pić wodę, inne będzie potrzebowało dłuższego treningu. ZA: Jak słusznie podkreśliłaś, warto czekać z rozszerzaniem diety dziecka do skończenia 6. miesiąca życia. Przez pierwsze pół roku również jedynym płynem dla dzieci karmionych piersią powinno być mleko. Wiele wskazuje na to, że dzieci karmione mieszanką mlekozastępczą również nie muszą być “przepajane”. Kończymy pół roku, podajemy “pierwszą marchewkę”, chcemy też podać coś do picia, w czym jednak podać wodę lub inne napoje tak małemu dziecku? Czy istnieje na to jedna, uniwersalna odpowiedź? Niestety nie ma jednej i uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie, a dostępność różnorodnych akcesoriów do nauki picia nam tego nie ułatwia. Kubek dostosowujemy do dziecka, do jego umiejętności w zakresie funkcji pokarmowych. Najlepiej rozpocząć naukę od picia właśnie z kubka otwartego. Jeśli jednak zachodzi taka potrzeba, dziecko powinno np. pić więcej, to skorzystajmy z pomocy któregoś z dostępnych dla niemowląt kubków treningowych, a nawet (w przypadku chociażby choroby dziecka) i z butelki ze smoczkiem. Możemy również zastosować łyżeczkę, w ostateczności oczywiście. Łyżeczka bowiem służy do jedzenia pokarmów stałych, a nie picia z niej wody. ZA: Mówisz, o tym, by dopasować sposób podania płynu do umiejętności dziecka, jednak jak te umiejętności ocenić? Czy nie jest trochę tak, że dziecko uczy się w trakcie próbowania picia np. z kubka? Rozwój umiejętności picia przebiega etapami i początkowo pobieranie napoju z kubka przypomina ssanie, część płynu wylewa się kącikami ust. W miarę nabywania doświadczenia dziecko uczy się, jak prawidłowo i dojrzale pić z kubeczka. Musimy pamiętać, że dziecko potrzebuje poznać sensorycznie (czuciowo) co to jest płyn, że szybko przepływa przez jamę ustną, że trzeba domknąć wargi, by nic nie wyciekło. Aby ocenić umiejętności dziecka najlepiej zaproponować mu picie z otwartego kubka i patrzeć na jego zachowanie, reakcje i na to, jak sobie z tym radzi. Patrz na dziecko, ono zawsze powie, czy to jest dobre dla niego, czy nie. Pierwsze próby podawania wody zależą w głównej mierze od rodziców. Najlepiej podawajmy płyn małymi porcjami, po jednym łyku, pozwalajmy by dziecko początkowo rozlewało, wypluwało picie i obserwujmy jak reaguje na podawanie picia kubeczkiem. ZA: Kubki niekapki i butelki ze smoczkiem są obecnie wśród wielu rodziców “na cenzurowanym”. Uznaje się, że niszczą zgryz i nie stymulują do nauki prawidłowego sposobu picia. Jednocześnie AAP (Amerykańska Akademia Pediatrii) zaleca podawanie kubka niekapka, jako kubka treningowego, przejściowego, ułatwiającego dziecku naukę picia z kubka otwartego. Jak długo powinien trwać taki trening i czy rzeczywiście jest niezbędny? Kubek niekapek może być rodzajem kubka przejściowego. Dlaczego? Dlatego, że jest już rodzajem kubka, ale nie ma smoczka tylko twardszy ustnik, choć pijąc z niego dziecko nadal utrwala wzorzec ssania, czyli po prostu ssie. Natomiast maluch po 6. miesiącu, któremu rozszerzamy dietę, rezygnuje z czasem ze ssania, które dominowało w początkowym okresie jego życia. Wartością kubka niekapka jest jednak, że dziecko może być samodzielne podczas picia. Może trzymać kubek, może samo pić, bez ryzyka zakrztuszenia się. Problem w tym, że umiejętność picia z kubka niekapka nie jest specjalnym osiągnięciem, bo dziecko pobiera picie, podobnie jak z butelki ze smoczkiem. APP wskazuje, że ma być kubkiem przejściowym, co mówi o limitowanym czasie jego używania. Większość logopedów ze Stanów wskazuje na to, by zastosować kubek niekapek krótko, jeden, dwa miesiące i proponować kubek otwarty lub ze słomką. Kolejność jest następująca – pierś/butelka ze smoczkiem – nauka picia z kubeczka otwartego, a potem nauka picia przez słomkę. Dla butelki wskazuje się często 18 miesiąc, jako ostateczne zakończenie picia mleka w ten sposób. Ale to są ramy przekazywane z ust do ust. Takich standardów jeszcze jako grupa specjalistów logopedów nie opublikowaliśmy. Nie wiem jednak czy taki kubek jest niezbędny, nie odpowiem na to pytanie. Obserwując rynek akcesoriów dla dzieci może wydawać się, że kubek niekapek jest niezbędny i konieczny w trakcie rozwoju dziecka. Jeśli rodzic używa kubka niekapka to sugeruję, aby po 10 miesiącu zaproponować dziecku kubek ze słomką. ZA: Jakie dokładnie zagrożenie niesie ze sobą długotrwałe picie płynów z butelki ze smoczkiem lub niekapka? Przedłużające się ponad 12 miesiąc picie z kubka niekapka powoduje przede wszystkim ograniczenie dziecku możliwości rozwinięcia dorosłego typu połykania. Rzeczywiście wskazuje się też, że długotrwałe – po pierwszym roku życia – korzystanie z butelek, smoczków uspokajaczy, ale i kubków niekapków może przyczyniać się do powstawania wad zgryzu (np. zgryzu otwartego), wad wymowy, ale przede wszystkim wpływa na utrwalanie się nieprawidłowego typu oddychania i połykania. To już bardzo szczegółowe kwestie logopedyczne. Powodów jest jednak jeszcze kilka: w USA prowadzone były badania w których wykazano, że o 15% więcej dzieci pomiędzy 2 a 5 rokiem życia nadal używających do picia kubka niekapka, ma próchnicę zębów!! U starszych dzieci najczęściej bowiem w kubku niekapku ląduje słodki sok lub napój. A czy wiesz, że co 4 godziny w USA małe dziecko (najwięcej dzieci pomiędzy 1-2 rokiem życia) trafia na szpitalny oddział ratunkowy w związku z wypadkiem spowodowanym przez smoczek uspokajacz, butelkę ze smoczkiem albo kubek niekapek. Wskazuje się, że powodem tego jest fakt, że dziecko zaczyna w tym czasie chodzić. Chodzi z jednym z tych akcesoriów po domu, a że dopiero uczy się samodzielnego poruszania się, to chodzi niestabilnie i się przewraca. To może być po prostu niebezpieczne! ZA: Czy są jednak sytuacje, gdy butelka ze smoczkiem lub niekapek mogą być pożyteczne nawet u starszego dziecka? Oczywiście, wszystko jest dla rodziców i dzieci, ale z umiarem. Nie jesteśmy w stanie zaprogramować naszego dziecka tak, żeby nie używało smoczka uspokajacza, albo żeby wybrało pierś zamiast butelki. To są kwestie bardzo indywidualne, bardzo delikatne i zależne od wielu czynników. Powiem tak – różnorodność i jeszcze raz różnorodność doświadczeń w obrębie jamy ustnej. O czasie wprowadzamy łyżeczkę, proponujemy w odpowiednim czasie nowe smaki i nowe faktury pokarmów, proponujemy różne sposoby picia. Uczymy pić z kubeczka, ale jeśli mama wychodzi na spacer czy jedzie w podróż to, co ja mogę jej zaproponować? Kubek i/lub butelkę z którymi będzie jej wygodnie i zapewne takie, by dziecko nie rozlewało. Jest jednak pewna grupa dzieci, u których można ze względów terapeutycznych zastosować picie z butelki czy kubka niekapka. Są to niektóre grupy dzieci niepełnosprawnych np. dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, ale pragnę zaznaczyć, że dobór akcesoriów do picia jest bardzo indywidualny. Dbamy o to by, dzieci uczyły się pić prawidłowo, ale czasem ze względu na znaczne deficyty w rozwoju psychoruchowym dziecko może mieć trudność w nauce picia ze zwykłego, otwartego kubeczka. Dzieci z MPD mogą mieć trudność w utrzymaniu kubeczka w dłoniach i umiejętnością przechylania do picia. Wtedy kubek niekapek jest bezpieczniejszy, dziecko może samodzielnie z niego pić. I jeśli zależy mi, żeby dziecko było samodzielne, żeby samo wzięło kubek i samo się napiło, to proponuję dziecku taki kubek. Na rynku pojawił się jednak kubek w kształcie normalnego kubka, natomiast z mechanizmem, który właśnie zapobiega rozlewaniu płynu, możemy również zaproponować taki kubek. Dostępność do kubków terapeutycznych jest w Polsce coraz większa. Jeżeli jednak nasze dziecko nie ma poważnych problemów zdrowotnych, starajmy się jako rodzice wykonać wysiłek polegający na uczeniu dziecka picia z otwartego kubka. Będziemy wtedy przygotowywać dziecko do dojrzałego, niezbędnego w czasie mówienia wzorca oddychania z wdechem przez nos i wydechem ustami. Będziemy też wpływali na utrwalanie dojrzałego wzorca połykania. ZA: Na koniec pytanie o nieprawidłowości. Co w sposobie picia mojego dziecka może niepokoić? Czy są jakieś objawy, na które rodzic powinien szczególnie zwrócić uwagę? Do kogo udać się z takimi problemami? Do niepokojących objawów, albo tych świadczących o nieprawidłowym sposobie picia, zaliczamy: Wyciekanie płynu kątami warg Brak domknięcia warg podczas picia Obejmowanie językiem brzegu kubka Gryzienie brzegu kubka Ssanie brzegu kubka Krztuszenie się, dławienie Zaznaczam jednak, że objawy te są niepokojące wtedy, gdy pojawiły się i trwają długo. Czyli wtedy, kiedy trenujemy, ale jednak nie zauważamy poprawy jakościowej sposobu picia. Zauważamy, że dziecko nie uczy się pić, a cały czas pije chaotycznie, rozlewając, krztusząc się. Proponuję, by każdą z tych nieprawidłowości skonsultować z logopedą/ neurologopedą. Druga część naszej rozmowy pojawi się na blogu już w przyszłym tygodniu! Marcelina opowie jak nauczyć dziecko pić z kubka otwartego :). Jeśli masz problem z zachęceniem dziecka do picia, skorzystaj koniecznie z mojego poradnika „Jak wykształcić u dziecka nawyk picia?” witam różne są opinie na temat od kiedy można podawać niemowlętom jogurt naturalny. syn ma 7,5 miesiąca. czy mogę mu już zacząć podawać jogurt naturalny? syn nie jest alergikiem, nie znajduje się w grupie podwyższonego ryzyka alergii. wszelakim "jogurcikom" specjalnego przeznaczenia dietetycznego dla niemowląt od 6tego miesiąca życia mówię "dziękuję, ale nie". dziękuję za odpowiedź KOBIETA, 31 LAT ponad rok temu Pediatria Żywienie dzieci Dziecko Niemowlę Karmienie niemowlęcia Karmienie piersią Karmienie piersią przynosi wiele korzyści - zarówno mamie, jak i dziecku. Obejrzyj film i dowiedz się więcej na temat naturalnego karmienia maluszka. mgr inż. Katarzyna Krupińska Dietetyk, Wrocław 62 poziom zaufania Dzień dobry, jogurt naturalny można wprowadzać stopniowo, z kilkudniowymi odstępami i w niewielkich porcjach po 7. miesiącu życia. Pozdrawiam Katarzyna Krupińska 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Podawanie jogurtu w 8 miesiącu życia – odpowiada Mgr inż. Agnieszka Kopacz Kiedy najlepiej zacząć niemowlakowi podawać warzywa? – odpowiada Mgr inż. Marta Ścibisz Podawanie innych posiłków u niemowlaka – odpowiada Mgr Magdalena Małecka Podawanie jogurtów i świeżych owoców 6-miesięcznemu dziecka – odpowiada Sylwia Ogrodowczyk Tran dla 5-miesięcznego nimowlaka – odpowiada Lek. Iwa Dziedzic Herbata z czystka w diecie u 7-miesięcznego dziecka – odpowiada mgr inż. Katarzyna Krupińska W jakim miesiącu życia dzieci jedzą jogurty? – odpowiada Milena Lubowicz Karmienie 3-miesięcznego dziecka mlekiem w proszku i suplementacja witamin K i D – odpowiada Mgr inż. Agnieszka Kopacz Czy zalecane jest podawanie kaszek mlecznych w diecie 10-miesięcznego dziecka? – odpowiada Mgr Beata Bondyra Codzienne spożywanie jogurtu – odpowiada Sylwia Ogrodowczyk artykuły Karmienie dziecka w pierwszym roku życia Każda mama musi wiedzieć jak wygląda zdrowa dieta Schemat żywienia niemowląt - prawidłowe żywienie, produkty mleczne i mięso Odpowiednie żywienie niemowląt to przedmiot troski Pieczone placuszki owsiane w wersji dla najmłodszych - wypróbuj smakowity przepis z wykorzystaniem kaszki! Okres urozmaicania diety jest wyjątkowy pod wie Niewielkie ilości jogurtu przeznaczonego dla niemowląt mogą trafić do menu malca już w 7. miesiącu życia. Jogurty można podawać niemowlętom już na początku rozszerzania diety. Ale wybieraj mądrze, bo nie każdy nadaje się dla takiego maluszka. Kiedy rozszerzyć dietę niemowlaka o nabiał? Jaki wybrać jogurt dla niemowlaka? Zobacz, co jeszcze warto wiedzieć o jogurcie, zanim podawasz go dziecku. Jogurt jest napojem fermentowanym, wyprodukowanym na bazie pasteryzowanego mleka zakwaszonego specjalnymi szczepami bakterii. Jogurt dla niemowlaka można zrobić samodzielnie w domu albo kupić gotowy. Jednak jogurt jogurtowi nierówny, dlatego w sklepach znajdziemy go w różnych lokalizacjach: i na stoisku z produktami mlecznymi, i tam, gdzie sprzedawane są produkty dla najmłodszych. Jaki jogurt może jeść niemowlak? Czy jogurt to dobry sposób na rozszerzanie diety niemowląt? Czytaj: O czym pamiętać przy rozszerzaniu diety miesiąc po miesiącu? Jogurt nie ma wartości odżywczych MIT. Jogurt w diecie dziecka to bardzo wartościowe źródło wapnia, niezbędnego do wzrostu kości. Jogurt zawiera również cenne aminokwasy, witaminę B oraz kwas foliowy, a jogurty probiotyczne mają również bakterie korzystne dla układu pokarmowego. Picie jogurtu przez dzieci wspomaga też proces trawienia i wchłaniania laktozy. Jogurt może zastąpić niemowlęciu mleko MIT. Kubeczek jogurtu w diecie niemowlaka nie zastąpi ani piersi, ani butelki mleka modyfikowanego, które są podstawą codziennego menu. Dopiero u starszych dzieci – gdy dieta jest zróżnicowana i niezbędne składniki odżywcze, takie jak żelazo, minerały czy witaminy dostarczane są z innych źródeł – jogurtem można zastąpić inne produkty mleczne, jeśli dziecko ich nie lubi. Czytaj: Dieta dziecka z nietolerancją laktozy: co dawać dziecku zamiast nabiału? Rozszerzanie diety niemowlaka: co może jeść dziecko w 4. miesiącu, a co w kolejnych miesiącach życia Jaki jogurt wybrać dla niemowlęcia? Jakość jogurtu wynika to z różnic w składzie produktów, a co za tym idzie, wieku, od jakiego można je podawać dzieciom. Jogurty dla niemowląt mogą trafić do menu dziecka od początku rozszerzania diety. Jogurty naturalne dla dorosłych warto natomiast zacząć podawać nieco później – eksperci radzą, aby było to ok. miesiącu życia dziecka. I choć warto przestrzegać tych terminów ze względu na cenne właściwości zdrowotne jogurtów, wielu rodziców opóźnia ten moment, obawiając się między innymi tego, że zawarte w jogurtach bakterie zaszkodzą niemowlakowi bądź jogurt uczuli go na białko mleka krowiego. Nie każdy jogurt zawiera probiotyki PRAWDA. Szczepy bakterii probiotycznych są tylko w jogurtach oznakowanych jako probiotyczne. W odróżnieniu od bakterii znajdujących się w zwykłych jogurtach probiotyki są w stanie przeżyć w kwaśnym środowisku żołądka i docierają do jelit. Pełnią tam ważne funkcje, między innymi zapobiegają rozwojowi szkodliwych dla organizmu drobnoustrojów, a także uszczelniają ścianki nabłonka jelit, co wspiera odporność. Jogurty probiotyczne są oznaczone w specjalny sposób: na ich opakowaniu znajduje się informacja o tym, jakie szczepy dobrych bakterii zawierają i ile (minimalna ilość, która zapewnia pozytywny efekt zdrowotny to, 1 mln bakterii na 1 gram jogurtu). Czytaj: Białko w diecie niemowlaka: co jest najlepszym źródłem białka dla dziecka? Jogurt dla niemowląt nie różni się od zwykłego jogurtu MIT. Jogurty dla niemowląt to produkty specjalnego przeznaczenia żywieniowego, o składzie dostosowanym do potrzeb i możliwości żołądków małych dzieci. Choć również są to produkty na bazie mleka, ich skład jest zmodyfikowany – jogurty dla niemowląt mają obniżony poziom białka (co zapobiega zbytniemu obciążeniu nerek dziecka), są za to wzbogacane w wapń, cynk czy magnez. Dzięki temu można je podawać dzieciom już w 7. miesiącu życia. Rozszerzanie diety niemowlaka o jogurt powinno odbywać się stopniowo (każdego dnia zwiększamy porcję jogurtu o dwie łyżeczki). Ważne, by w tym samym czasie nie rozszerzać diety o żaden inny produkt. Jogurtów nie można podawać dzieciom uczulonym na krowie mleko PRAWDA. W składzie jogurtów jest to samo białko co w mleku, dlatego dziecko, które nie może pić mleka, nie może też jeść jogurtów. Ten typ alergii często jednak mija z wiekiem, dlatego gdy dziecko skończy pierwszy rok życia, w porozumieniu z lekarzem warto sprawdzić, czy przypadkiem alergia nie ustąpiła, a próbę ponownego wprowadzenia nabiału do diety dziecka warto zacząć właśnie od jogurtu. Czytaj: Co zamiast mleka? Czym zastąpić mleko w diecie dziecka, które nie lubi mleka lub jest na nie uczulone? Jogurty są odpowiednim posiłkiem dla dzieci nietolerujących laktozy PRAWDA. Laktoza to cukier mleczny – jogurty zawierają go dużo mniej niż mleko, w dodatku jest on już częściowo rozłożony przez bakterie na cukry podstawowe: glukozę i galaktozę. Poza tym żywe kultury bakterii, które zawiera jogurt, wspomagają wytwarzanie enzymu laktazy, którego brak odpowiada za nietolerancję laktozy. Bakterie z jogurtu mogą zaszkodzić dziecku MIT. Jeśli jogurt jest szczelnie zamknięty i nieprzeterminowany, nic złego się nie stanie, bo są w nim wtedy tylko pożyteczne bakterie. Ważne jednak, by jogurt przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta. Jogurty dla niemowląt nie wymagają przechowywania w lodówce, te zwykłe jednak trzeba w niej trzymać. Czytaj: Rozszerzanie diety niemowlaka: co może jeść 4 miesięczne dziecko? Jogurt w diecie dziecka: przepisy Małym dzieciom lepiej nie podawać zwykłych jogurtów owocowych PRAWDA. Może się zdarzyć, że w składzie jogurtów owocowych będą sztuczne barwniki, aromaty i dodatki smakowe, które nie są wskazane w diecie niemowląt. Warto sprawdzać skład jogurtu na etykiecie albo jogurt naturalny podawać z odrobiną zmiksowanych owoców, które dziecko zna i lubi, a jego organizm dobrze toleruje. W menu ponadrocznego dziecka jogurt można wykorzystywać nie tylko do bezpośredniego spożycia. PRAWDA. Jogurt może być składnikiem sosów do sałatek czy mięsa, a w zupie zastąpić śmietanę. Na bazie jogurtu można maluchowi przyrządzić domowy chłodnik, zrobić lody czy deser z owocami. Niemowlęciu nie wolno podawać jogurtów "light" PRAWDA. Na opakowaniach jogurtów często podawana jest również zawartość tłuszczu. W trosce o zdrowie dziecka lepiej wybierać te pełnotłuste. Jogurty typu light nie nadają się dla dzieci, bo nie ma w nich rozpuszczalnych w tłuszczach witamin A, D czy K, a zawarty w nich wapń jest gorzej wchłaniany. Od czasu do czasu maluszkowi można podawać również jogurt grecki, który zawiera mniej tłuszczu, a od zwykłego jogurtu odróżnia go konsystencja – można go kroić jak masło. Nie spływa z łyżeczki i ma łagodny smak, ale przed jego zakupem również trzeba przeczytać etykietę. Dobry jogurt grecki ma w składzie wyłącznie śmietankę i kultury bakterii. Tymczasem wielu producentów dodaje zagęstniki, które nadają im aksamitną konsystencję, ale mogą obciążać delikatny układ pokarmowy niemowlęcia. Czytaj: PRODUKTY LIGHT dla dzieci? Czy to dobry pomysł na odchudzanie dziecka? Jogurty, również te dla niemowląt, zawierają dużo środków konserwujących MIT. Zgodnie z polskim prawem do jogurtów nie wolno dodawać konserwantów. Ich długi termin ważności wynika z faktu, że zawierają one bakterie mlekowe, które zakwaszają jogurt i nie dopuszczają do rozwoju mikrobów. Kłopoty z trawieniem u niemowląt: 7 najczęstszych problemów miesięcznik "M jak mama" Katarzyna Hubicz, konsultacja tekstu: dr n. med. Hanna Orłowska, pediatra z Centrum Medycznego ENEL-MED, członek Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej Rozszerzanie diety niemowlaka – kompletny poradnik Rozszerzanie diety niemowlaka to ważny etap w życiu malucha. Dziecko nie tylko odkrywa nowe smaki, ale nabywa nowych umiejętności: gryzienia i żucia. Jak powinno wyglądać rozszerzanie diety niemowlaka? Kiedy i jakie pokarmy należy wprowadzać do jego menu? Na czym polega metoda BLW? Jakie witaminy należy suplementować u niemowlęcia? Podpowiadamy. Rozszerzanie diety dziecka w pokarmy uzupełniające jest konieczne ze względu na zwiększające się zapotrzebowanie na składniki odżywcze wraz ze wzrostem niemowlęcia. Prawidłowe odżywanie ma wpływ na optymalny rozwój malucha oraz tzw. programowanie na dalsze lata życia, gdyż kształtuje dobre nawyki żywieniowe i zapobiega rozwojowi wielu chorób. Według aktualnych wytycznych rozszerzanie diety dziecka należy zacząć po ukończeniu 17. tygodnia życia, a przed ukończeniem 26. tygodnia. Rozszerzanie diety niemowlaka – dlaczego jest tak istotne? Prawidłowe odżywanie w trakcie ciąży, podczas karmienia piersią oraz w pierwszych latach życia dziecka wpływa na prawidłowe wzrastanie i rozwój malucha oraz oddziałuje na tzw. programowanie metabolizmu i nawyków żywieniowych. Fundamentalne znaczenie ma żywienie dziecka podczas 1000 pierwszych dni, które wpływa na długofalowe efekty zdrowotne, warunkując między innymi: Prawidłowy rozwój oraz funkcjonowanie mózgu dziecka; wspiera jego rozwój intelektualny. Prawidłowy rozwój układu kostno-stawowego oraz mięśni; ma wpływ na profilaktykę osteoporozy w wieku dorosłym. Chroni przed nadwagą i otyłością u dziecka, które są czynnikiem ryzyka rozwoju wielu schorzeń, takich jak: choroby układu krążenia, cukrzyca, choroby wątroby, nowotwory. Zmniejsza częstość występowania oraz łagodzi przebieg chorób cywilizacyjnych w wieku późniejszym (nadciśnienia tętniczego, zawałów serca, choroby wieńcowej, udaru mózgu), chorób alergicznych (astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry) oraz chorób nowotworowych. Zgodnie z teorią programowania żywieniowego w trakcie ciąży oraz pierwszych latach życia dziecka, największy wpływ na rozwój i zdrowie dziecka ma środowisko, w którym żyjemy, oraz sposób odżywiania. Czego unikać w rozszerzaniu diety dziecka? Aktualnie zaleca się karmienie dziecka wyłącznie piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia, gdyż pokarm kobiecy dostarcza dziecku wszystkich niezbędnych składników odżywczych, zapewniających prawidłowy rozwój. Posiłki uzupełniające można rozpocząć wprowadzać najwcześniej w 5. miesiącu życia. Niemowlęta karmione piersią łatwiej akceptują później inne smaki niż mleko w stosunku do dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym. Szacuje się, że w rozwoju późniejszych preferencji pokarmowych kluczowe są pierwsze dwa lata życia dziecka. Dlatego w diecie niemowlaka powinno się unikać produktów zawierających sól i cukier (należy unikać słodzenia i dosalania posiłków). Niemowlęta odczuwają smaki inaczej niż starsze dzieci i początkowo chętniej akceptują pokarmy neutralne (nieprzyprawione). Dodawanie soli do posiłków niemowlęcia kształtuje niezdrowe nawyki żywieniowe oraz zwiększa ryzyko nadciśnienia w wieku późniejszym. Nie zaleca się stosowania u niemowlaka diet wegańskiej i wegetariańskiej, gdyż nie zaspokajają one wszystkich potrzeb pokarmowych dziecka w okresie jego dynamicznego rozwoju i wzrostu. Dla niemowląt do picia najlepsza jest woda (niskosodowa, niskosiarczanowa i niskozmineralizowana – całkowite stężenie soli mineralnych powinno być mniejsze niż 500 mg/l). Nie powinno się słodzić wody ani dodawać do niej soków owocowych, gdyż chroni to przed późniejszym przyzwyczajeniem dziecka do cukru i rozwojem otyłości i próchnicy. Nie należy także podawać dziecku mleka krowiego przed ukończeniem 12. miesiąca życia, a później nie powinno się przekraczać podaży 500 ml mleka krowiego na dobę, gdyż utrudnia ono wchłanianie żelaza, powodując anemię. Polecane dla Ciebie kapsułki, odporność zł gotowe danie, zupa zł gotowe danie, zupa zł gotowe danie, zupa zł BLW (Baby Led Weaning) czy łyżeczka? Metoda BLW (ang. Baby Led Weaning) polega na podawaniu dziecku, które potrafi już samodzielnie siedzieć (najczęściej w wieku 6-7. miesięcy), kawałków różnych, stałych, początkowo miękkich pokarmów uzupełniających, między innymi: warzyw, owoców, makaronów czy kasz ugotowanych na lepko. W tej metodzie pomija się etap karmienia dziecka łyżeczką posiłkami o konsystencji papki – zup, musów, przecierów. W metodzie BLW pokarmy podawane maluchowi powinny być miękkie oraz pokrojone na kawałki tak, aby dziecko mogło je wziąć do rączki (np. cząstki owoców lub warzyw). Początkowo dziecko je rączkami, później stopniowo przyzwyczaja się do używania sztućców. Założeniem metody BLW jest samodzielne poznawanie nowych pokarmów oraz samoregulacji mechanizmów apetytu i sytości. Należy pamiętać, że początkowo podstawowym sposobem karmienia w BLW jest karmienie piersią lub mlekiem modyfikowanym. Zagrożeniami metody BLW może być dostarczanie dziecku zbyt małej ilości kalorii i rozwoju niedoborów (np. żelaza) oraz podawanie dziecku posiłków przygotowanych dla dorosłych, które nie są dostosowane do potrzeb żywieniowych niemowlęcia. W rozszerzaniu diety u dziecka w pierwsze pokarmy uzupełniające można używać łyżeczki, a posiłki początkowo powinny mieć konsystencję gładką (np. zupki dla dzieci). Należy rozpocząć od kilku łyżeczek posiłku i dane produkty wprowadzać pojedynczo, obserwując reakcję dziecka. Łyżeczka nie powinna być zbyt miękka, gdyż może wówczas nie pozwalać na efektywne zbieranie pokarmu z łyżeczki. Podczas żywienia niemowląt należy przestrzegać reguły, iż rodzic decyduje, co i kiedy zje dziecko, a dziecko decyduje, czy i ile zje. Jak rozpocząć rozszerzanie diety u niemowlaka? Zgodnie z aktualnymi wytycznymi organizacji zajmujących się żywieniem niemowląt World Allergy Organization (WAO), ESPGHAN i European Food Safety Authority (EFSA), NIAID, National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) oraz Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (PTGHiZD) wprowadzanie pokarmów uzupełniających u dziecka należy rozpocząć nie wcześniej niż w 17. tygodniu życia i nie później niż w 26. tygodniu życia dziecka. Uważa się, że wczesna ekspozycja na nowe pokarmy potencjalnie silnie alergizujące obniża ryzyko rozwoju późniejszych chorób o podłożu alergicznym. Rozszerzanie diety u niemowlaka karmionego piersią Zgodnie z aktualnymi zaleceniami niemowlę powinno być karmione wyłącznie piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia. Karmienia powinny się odbywać na żądanie dziecka (zazwyczaj około 7 karmień na dobę). Po ukończeniu 17. tygodnia życia (a przed ukończeniem 26. tygodnia) powinno się stopniowo wprowadzać do jadłospisu niemowlęcia pierwsze nowe smaki. Początkowo nie powinny one pełnić roli głównych posiłków, a jedynie prowadzić do rozwoju tolerancji nowych rodzajów pożywienia. Pokarm kobiecy w tym czasie powinien być podstawą żywienia dziecka. Od 6.–7. miesiąca życia dziecka powinno się zacząć wprowadzać posiłki uzupełniające (początkowo 2–3), natomiast w wieku 9.–24. miesięcy dziecko powinno otrzymywać 3–4 posiłki uzupełniające i co najmniej jedną przekąskę (niewielka ilość spożywanych samodzielnie pokarmów pomiędzy posiłkami głównymi – np. kawałek warzywa lub owocu). Rozszerzanie diety u niemowlaka karmionego mlekiem modyfikowanym Dzieci karmione mlekiem modyfikowanym już w 5.–6. miesiącu życia powinny otrzymywać w ciągu dnia 4–5 posiłków (w tym 4 posiłki mleczne) oraz maksymalnie dwie zdrowe przekąski. Należy pamiętać, by u dzieci po skończonym 6. miesiącu życia, stosować mleko modyfikowane oznaczone symbolem „2” tzw. mleko następne, w przeciwieństwie do mleka początkowego z symbolem „1”. Rozszerzanie diety niemowlaka – krok po kroku Rozszerzanie diety niemowląt w pokarmy uzupełniające powinno się wprowadzić pomiędzy 17. a 26. tygodniem życia dziecka. Początkowo nowe pokarmy należy podawać w małych porcjach, które stopniowo należy zwiększać. Zaleca się, aby pierwszymi pokarmami uzupełniającymi były warzywa, ze względu na trudniejszą akceptację ich smaku niż smaku owoców. Owoce powinny być podawane dopiero po około dwóch tygodniach od wprowadzenia warzyw, pamiętając o ciągłym utrzymywaniu warzyw w jadłospisie dziecka. Nowe produkty powinny być podawane dziecku pojedynczo, aby w przypadku wystąpienie ewentualnej reakcji alergicznej móc zidentyfikować czynnik sprawczy. Co powinno jeść dziecko w 5.–6. miesiącu życia? Dziecko w tym wieku uczy się rozdrabniać pokarmy językiem; często ma przemijającą reakcję wypychania jedzenia z jamy ustnej językiem, ma silny odruch ssania. Podstawą żywienia jest karmienie piersią lub mlekiem modyfikowanym. Wielkość porcji posiłku powinna wynosić około 150–160 ml, 5 posiłków na dobę (w tym 4 mleczne). Najpierw należy wprowadzać warzywa, a dopiero później owoce. Stopniowo powinno się wprowadzać posiłki zawierające mięso, gdyż dostarcza ono do organizmu żelazo, pełnowartościowe białka oraz witaminy z grupy B. Zaleca się, aby mięso podawać początkowo w ilości około 10 g gotowanego mięsa dziennie, dodając je do przecieru z warzyw. Pod koniec 12. miesiąca życia dziecko powinno spożywać około 20 g mięsa dziennie. Przed gotowaniem mięsa należy usunąć z niego skórę oraz tłuszcz. Nie zaleca się podawania niemowlęciu mięsa wysoko przetworzonego w postaci wędlin, kiełbas, parówek, gdyż zawierają dużo tłuszczu, soli i konserwantów. Zaleca się stopniowe wprowadzanie glutenu i jaj do diety dziecka (nie zaleca się opóźnienia produktów potencjalnie alergizujących nawet u dzieci z obciążonym wywiadem rodzinnym, gdyż zwiększa to ryzyko rozwoju chorób alergicznych w wieku późniejszym) Dziecko powinno dostawać do picia wodę bez ograniczeń. Konsystencja posiłków początkowo powinna być gładka (np. gęsta kaszka dla dziecka), a warzywa dokładnie rozdrobnione. Następnie można wprowadzać pokarmy rozdrobnione z grudkami. Co powinno jeść dziecko w 7.–12. miesiącu życia? Posiłki uzupełniające należy wprowadzić najpóźniej w 7. miesiącu życia dziecka. Podawać 2–3 posiłki uzupełniające (podstawowe posiłki to nadal mleko matki lub modyfikowane). Wielkość posiłków powinna wynosić od 170–180 ml w 7. miesiącu życia do około 200 ml od 9. miesiąca życia, a ich ilość to 5 posiłków na dobę (3 posiłki mleczne od 11. miesiąca życia). Zaleca się stopniowe wprowadzanie kolejnych pokarmów takich jak sery, ryby, kasze, pieczywo, jogurt naturalny. Gluten należy wprowadzić w dowolnym momencie po ukończonym 4. miesiącu życia i przed ukończeniem 12. miesiąca. Najważniejsze informacje dotyczące rozszerzania diety u dziecka w wieku 7.–12. miesiącu życia: – zaleca się łączenie nowych smaków z już znanymi dziecku pokarmami, – posiłki należy podawać o stałych porach, – konsystencja posiłków – rozdrobnione pokarmy z grudkami, – zaleca się podawanie owoców zamiast soków owocowych, – woda do picia bez ograniczeń. Co powinno jeść dziecko w 13.–36. miesiącu życia? Dziecko powinno otrzymywać 5 posiłków dziennie (3 główne i 2 uzupełniające) o stałych porach. Jego dieta powinna być zróżnicowana i bogata w produkty mleczne, nabiał, pieczywo, kasze, warzywa, owoce i tłuszcze). O czym jeszcze warto pamiętać w diecie dla dziecka w tym przedziale wiekowym? Najważniejsze informacje to: – zapotrzebowanie kaloryczne u dziecka w tym wieku wynosi 83 kcal na jeden kilogram masy ciała, – zaleca się 2 porcje mleka oraz 1 porcję produktów mlecznych w ciągu dnia, – dziennie nie powinno się podawać dziecku więcej niż ½ szklanki soku owocowego; soki owocowe hamują apetyt i sprzyjają otyłości ze względu na dużą zawartość cukrów, – istotną rolę w diecie dziecka odgrywają tłuszcze, ponieważ są niezbędne do prawidłowego rozwoju mózgu i oka. Szczególnie wskazane są nienasycone tłuszcze roślinne np. oliwa z oliwek, olej rzepakowy, – u dzieci w wieku 1–3 lat dzienne zapotrzebowanie na wodę wynosi około 1300 ml, – zaleca się unikanie soli i cukrów w diecie dziecka, – należy zachęcać dziecko do samodzielnego jedzenia, – karmienie butelką powyżej 18. miesiąca życia może prowadzić do rozwoju zaburzeń mowy oraz powstania wad zgryzu. Umiejętność gryzienia i żucia jedzenia dziecko nabywa w 1. roku życia. Dziecko, które nie posiada jeszcze zębów, miękkie produkty rozgniata językiem o podniebienie oraz między dziąsłami. Dlatego też pokarmy twarde początkowo są trudne do akceptacji przez dziecko. Nie należy jednak opóźniać ich wprowadzania, gdyż największą zdolność do gryzienia maluch nabywa między 6. a 10. miesiącem życia. Należy pamiętać, aby podczas rozszerzania diety u dziecka nie wprowadzać mleka krowiego i miodu przed ukończeniem 12. miesiąca życia oraz grzybów przed ukończeniem 3. roku życia. Nie należy podawać dzieciom napojów owocowych i sztucznie barwionych z wyjątkiem przecierów owocowych bez cukru, które powinny być traktowane jako posiłek a nie napój. Zaleca się podawanie dziecku owoców zamiast soku owocowego. Nie powinno się podawać dziecku więcej niż pół szklanki soku owocowego dziennie. Rozszerzanie diety – przykładowe przepisy dla niemowląt Rozszerzanie diety u niemowlęcia najlepiej rozpocząć od wprowadzenia warzyw. Przecier warzywny Składniki: marchewka, ziemniak, korzeń pietruszki, pół łyżeczki masła lub oliwy z oliwek, pół szklanki wody. Przygotowanie: Warzywa dokładnie umyć, obrać ze skórki i pokroić. Do wrzątku wrzucić warzywa, dodać tłuszcz. Gotować, aż warzywa zmiękną. Całość zblendować. Podawać łyżeczką, schłodzone do temperatury pokojowej. Zupa jarzynowa z mięsem Składniki: ziemniak, marchew, 3 różyczki brokułu, 15 g cukinii, 10 g mięsa (drób, królik), pół łyżeczki masła lub oliwy z oliwek, pół szklanki wody. Przygotowanie: umyć warzywa, obrać i pokroić. Pokrojone mięso wrzucić do wrzątku, dodać warzywa i oliwę/masło. Gotować do miękkości pod przykryciem. Całość zblendować. Podawać łyżeczką schłodzone do temperatury pokojowej. Mus z jabłka i malin Składniki: 1 jabłko, 15 g malin,5 g kleiku ryżowego bez cukru, ćwierć szklanki wody. Przygotowanie: jabłko umyć i obrać ze skórki, pokroić na kawałki. Maliny dokładnie opłukać. Do wrzątku wrzucić owoce, gotować przez 3–5 minut, następnie dodać kleik ryżowy i zdjąć z ognia. Całość zblendować. Podawać łyżeczką schłodzone do temperatury pokojowej. Suplementy diety dla niemowląt Nawet u dziecka, które ma dobrze zbilansowaną dietę, ze względu na szybki wzrost i duże zapotrzebowanie na składniki odżywcze zaleca się, aby w 1. roku życia suplementować: Witaminę D – odgrywa ona ważną rolę w rozwoju zdrowych kości poprzez wpływ na gospodarkę wapniowo-fosforanową w organizmie. Niedobór witaminy D występuje szczególnie często u dzieci, które nie otrzymują tej witaminy oraz są karmione piersią, mają ciemną karnację skóry, są otyłe lub poddane niewystarczającej ekspozycji na słońce. Zgodnie z zaleceniami witaminę D dla dzieci należy podawać już od pierwszych dni po porodzie, niezależnie od sposobu karmienia. Przez pierwsze 6 miesięcy życia dziecka należy podawać 400 jednostek ( na dobę, natomiast w wieku 6–12 miesięcy życia niemowlę powinno otrzymywać 400–600 jednostek witaminy D/dobę, w zależność od ilości witaminy D spożywanej z mlekiem modyfikowanym w przypadku karmienia sztucznego. Po ukończeniu 12. miesiąca życia zaleca się podawanie dziecku 600–1000 witaminy D na dobę, w zależności od masy ciała, zwłaszcza w okresie od września do kwietnia (lub przez cały rok w przypadku małego nasłonecznienia w lecie). Witaminę K – odpowiada ona za prawidłowe krzepnięcie krwi. W Polsce każdy noworodek otrzymuje w szpitalu po urodzeniu jednorazowo witaminę K podaną domięśniowo. Zapobiega ona wystąpieniu u dziecka groźnej dla życia choroby krwotocznej noworodków. Dzieci karmione piersią powinny otrzymywać codziennie witaminę K do ukończenia 3 miesiąca życia. Preparaty mleka modyfikowanego zazwyczaj zawierają witaminę K, dlatego w przypadku karmienia sztucznego można odstąpić od suplementacji witaminy K. Żelazo – jest niezbędne do prawidłowej produkcji krwinek czerwonych. Żelazo dla dzieci należy podawać profilaktycznie wcześniakom, niemowlętom z chorobami przewlekłymi lub w przypadku braku wprowadzenia odpowiedniej ilości pokarmów uzupełniających w 6. miesiącu życia. Nienasycone kwasy tłuszczowe – są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu dziecka, nerwów, narządu wzroku i układu odpornościowego. Matki karmiące dziecko piersią powinny przyjmować z pożywieniem co najmniej 200 mg DHA dziennie (głównie tłuste ryby: łosoś, śledź, sardynki czy halibut) lub suplementować 400–600 mg DHA/ dobę. Mieszanki mleka modyfikowanego zazwyczaj dostarczają dziecku prawidłową ilość DHA. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły SIDS – syndrom nagłej śmierci noworodków Śmierć łóżeczkowa oznacza nagłą śmierć na pozór zdrowego dziecka poniżej 1. roku życia podczas snu. Przyczyna zgonu maluszka nie zostaje jednoznacznie ustalona, lecz znane są czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia SIDS. W jaki sposób można zapobiec nagłej śmierci łóżeczkowej? Ochrona dziecka przed upałem – o czym warto pamiętać? Odwodnienie, potówki, poparzenia słoneczne czy udar cieplny – to konsekwencje złej ochrony dziecka w czasie upału. Co robić, aby do nich nie dopuścić? Dowiedz się więcej, jak możesz skutecznie ochronić dziecko przed upałem. Ukąszenia owadów u dzieci – objawy i pierwsza pomoc. Co stosować na ugryzione miejsca? Ukąszenia owadów, zwłaszcza w sezonie letnim, przysparzają sporo problemów, gdyż mogą wywoływać silny świąd, obrzęk w miejscu ukłucia lub nawet prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego u osób uczulonych na jad insektów. Jak postępować w przypadku ukąszeń owadów u dzieci? Sapka niemowlęca – czym jest? Co robić, gdy się pojawi? Sapka powstaje na skutek niedrożności nosa noworodka lub niemowlęcia i objawia się utrudnionym oddechem i męczliwością podczas karmienia. Czy jest groźna? Co robić, gdy u małego dziecka wystąpi sapka? Kiedy należy udać się do lekarza? Podpowiadamy. Zapalenie spojówek u dzieci – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie spojówek u dzieci może mieć kilka przyczyn. Przeważnie ma ono podłoże bakteryjne, rzadziej wirusowe, dość często występuje także alergiczne zapalenie spojówek. Objawy, które się wówczas pojawiają to przede wszystkim świąd oczu, przekrwienie spojówek, obrzęk powiek oraz śluzowa lub ropna wydzielina sklejająca rzęsy. Leczenie zapalenia spojówek u pacjentów pediatrycznych jest uzależnione od czynnika, który go wywołał i może trwać od 5 dni do nawet kilku tygodni. Wnętrostwo (niezstąpione jądro) – rodzaje, przyczyny, leczenie Wnętrostwo jest wadą rozwojową, która polega na braku jednego lub obu jąder w mosznie. Niezstąpione jądro może znajdować się np. w pachwinie lub brzuchu. Schorzenie może być groźne, ponieważ zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów jądra. Dowiedz się więcej na temat przyczyn, objawów, diagnostyki i leczenia wnętrostwa. Siatki centylowe – czym są? Jak interpretować wyniki? Siatki centylowe są normami rozwoju dziecka i służą do oceny ich prawidłowego wzrastania. Regularne pomiary oraz nanoszenie danych na siatki centylowe zgodne z płcią i wiekiem dziecka pozwalają wykryć nieprawidłowości w rozwoju dziecka i odpowiednio wcześnie wdrożyć diagnostykę i leczenie choroby podstawowej np. niedoboru hormonu wzrostu. Syndrom zapomnianego dziecka – czy można mu zapobiec? Przypadki pozostawienia dziecka w zamkniętym samochodzie zdarzają się i zdarzyć się mogą każdemu rodzicowi lub opiekunowi – wniosek ten, choć niewiarygodny, jest jednak prawdziwy. Wyniki badań pokazują bowiem, że tak działa ludzki mózg – w pewnych okolicznościach można zapomnieć nawet o dziecku będącym z nami w samochodzie. „Zapomnieć” wskazuje, że jest to problem pamięci, a nie wynik zaniedbania, o który tak często podejrzewani są rodzice lub opiekunowie. -Reklama- Komponując posiłki dla dziecka, przede wszystkim powinniśmy kierować się zdrowym rozsądkiem – w ilości oraz jakości jedzenia, które dajemy dzieciom. Zaczynamy od warzyw – małych ilości, by dać dziecku czas na oswojenie się ze smakiem. Z czasem każdą zupkę staramy się jak najbardziej urozmaicić, dodając kolejne zdrowe składniki np. dosypując do ugotowanej zupki szczyptę suszonego jarmużu (nieocenione źródło wapnia i żelaza! – tak potrzebnych dzieciom). Naszym zdaniem taką „bombę witaminową” powinna mieć każda mama zawsze pod ręką. Z owocami powinno pójść łatwiej, bo dzieci zwykle je lubią za słodkawy smak. Niektóre mają co prawda problem z akceptacją nowej konsystencji np. soczystością owocu. Warto dlatego, przynajmniej na początku, wybrać odpowiednią formę owoców tak, aby dziecko chętnie je wprowadzać owoce do diety dziecka?Wprowadzając nowy produkt do diety dziecka, dajemy mu niewielką jego ilość, czekamy kilka dni czy nie wystąpi reakcja alergiczna, a potem możemy powtórzyć – podając większą ilość. Można założyć sobie dziennik rozszerzania diety i zapisywać w nim podawane dziecku posiłki – pomoże nam to zidentyfikować ewentualną alergię, ale też da rozeznanie w tym, czy dieta naszego dziecka jest odpowiednio przygotować owoce do podania dziecku?-Reklama- Wiadomo, że każda obróbka – gotowanie (szczególnie w wodzie), ale też obieranie czy krojenie, pozbawia żywność tych najlepszych składników odżywczych. Na początek jednak dobrze jest wprowadzać owoce gotowane np. jabłko, z czasem zastępując je surowym, a gdy dziecko ma już pierwsze ząbki, siedzi oraz potrafi wziąć jedzenie do rączki, dawać w coraz większych kawałkach – idealnie sprawdzą się do tego owoce suszone. W przypadku owoców, zwykle największy problem jest właśnie z ich obróbką i formą podania. Jak wspomnieliśmy, gotowanie pozbawia owoce wielu składników odżywczych, jeśli natomiast dziecko jest zbyt małe, by zjeść owoc w całości, warto sięgnąć po specjalne mielone owoce. Możemy je dodawać np. do deserów, posypać nimi mus jabłkowy czy jogurt naturalny. Suszone albo zmielone owoce to idealny sposób na to, by przekazać całą dobroczynną moc owocu – bez nadmiaru wody, która szybko syci dziecko itd. Porzeczka to nieocenione źródło witaminy C. Śliwki natomiast dodawane do jogurtu czy kaszki, pomogą pozbyć się uciążliwych zaparć i problemów z kupką. Możemy z nich przygotować np. kompocik – zalać ciepłą wodą i odczekać. Namoczone śliwki możemy zmiksować i wykorzystać jako dodatek do budyniu czy przykładowe propozycje podania owoców i szacunkowy czas ich wprowadzenia – zachęcamy do korzystanie z poniższej tabelki jako inspiracji, a nie sztywnych posiłki dla dzieci, warto sięgnąć tylko po takie owoce i warzywa, które są bezpieczne – nie zawierają konserwantów, cukru ani substancji słodzących i są w 100% wprowadzeniaowocpropozycje podaniaOkoło 6. miesiąca (nie wcześniej niż przed ukończeniem 4. miesiąca) jabłko na początek samo gotowane i zblendowane; można też zrobić kisiel, dodając mąki ziemniaczanej. U nas idealnie sprawdziły się suszone jabłka – dziecko nie zje w całości jednego, a te łatwiej przechować! banan zblendowany lub rozdrobniony widelcem gruszka wybieramy raczej dojrzały owoc – można przyrządzić jak jabłko. W tym, w naszej ulubionej – suszonej postaci! morela, brzoskwiniamożna ugotować i podawać np. jako dodatek do kaszek mangomożna ugotować i podawać np. jako dodatek do kaszek, serkaOkoło 8. miesiąca owoce jagodowe: jeżyny, borówki, maliny, jagodyjeśli nie jest sezon, najlepiej korzystać z owoców mrożonych – można przygotować kisiel lub ugotowane zblendować jako dodatek do kaszek np. kaszy jaglanej wiśnie i czereśniekoniecznie usuwamy pestki; można podać dziecku w postaci kompotu. Idealnie, jeśli zdecydujemy się na ich suszoną wersję – bez pestek, łatwiej się je, przechowuje i można z nich zrobić kompot! owoce suszone np. rodzynkito idealna propozycja przekąski na małe wypady – można podawać wcześniej namoczone w wodzie (szczególnie te twardsze). Pamiętajmy, że dziecko może ich zjeść mniej, bo są to skondensowane formy owoców winogronato bardzo słodki owoc – warto nim „dosładzać” np. owsiankę. Wybierajmy te bez pestek lub usuwajmy pestki i obierzmy ze skóry – przynajmniej na początkuOkoło 1. roku życiamandarynka, pomarańcz, grejpfrutpodajemy do jedzenia rączką – uprzednio wyparzamy skórkę, obieramy owoc i usuwamy białe błonki, kroimy na cząsteczki truskawkidobrze podać na początek w formie przetworzonej – jako kompot lub odrobinę suszonej. Ta ostatnia to idealna propozycja jako dodatek do kaszki – nadaje naturalnego smaku kiwiwybieramy bardzo dojrzałe owoce i podajemy łyżeczką np. jako deser ananasunikamy owoców w ciężkim, słodkim syropie – podajemy w „owocowej sałatce” lub samodzielne kąski śliwka należy do grupy ciężkostrawnych, stąd jej późny termin wprowadzenia, niektóre mamy jednak nieco wcześniej wprowadzają do diety suszoną śliwkę np. w postaci kompotu (naparu), kiedy dziecko ma problemy w wypróżnieniem WYGODA I ZDROWIE!Jako mamy, wiemy jak cenny jest czas każdej z nas. Przygotowanie zdrowego posiłku wcale nie musi trwać godzinami! Przecież mamy dla kogo poświęcać swój którą Wam dziś pokazałyśmy, są suszone owoce i warzywa – nie tylko dlatego, że są zdrowe i ułatwiają nam przygotowywanie dziecięcych posiłków, ale też bo są łatwe w przechowaniu. Ja zawsze mam pod ręką taki zapas zdrowia np. zupkę pomidorową wzbogacam gotowymi, suszonymi pomidorkami. Znacie dziecko, które nie lubi pomidorowej? Ja nie! Dlatego, niech ta pomidorowa będzie też zdrowa. Nie bójmy się nowości, szczególnie tych dobrych rozwiązań. Owoce suszone to nie tylko znienawidzone przez nas i wydłubywane z każdego ciasta w dzieciństwie rodzynki. Owoce suszone to zdrowie, które możecie podarować swojemu PROMOCJA! Tylko teraz na hasło MAMA paczka jabłek suszonych do każdego zamówienia! Wymienione w tekście produkty można zamówić z sklepie właśnie jesteś na etapie rozszerzania diety dziecka, znajdziesz tam wszystkie potrzebne i zdrowe(!) produkty – suszone owoce, eco słodycze, zdrowe przekąski czy soki. Wybieraj dla swojego dziecko to, co najzdrowsze!źródło: przy tworzeniu artykułu korzystano z książki „Od piersi do talerza, czyli jak karmić małe dziecko?”

jakie jogurty podawac niemowlakowi